Z niedoskonałości

Z niedoskonałości wiersz2
składa się doskonały świat.

W opętaniu wychwytywania
grzechu,
nie zauważamy natury bezgrzesznej.

Im ambitniejszy uczeń,
tym szybciej przewyższy mistrza.
Lecz bez mistrza – na nic byłaby jego
ambicja.

Zanim zajrzysz do kieliszka,
sprawdź czy nie ma nic na talerzu.

Dążąc do Królestwa niebieskiego,
pilnujmy tombakowych koron,
by ich nie zgubić tuż przed bramą nieba.

Na co komu filozofie poety?
Pisze na zbyt szorstkim papierze
by wytrzeć dupy, o które się tak boimy.

0
0
• • •